Fractievoorzitter Marjo Molengraaf geïnterviewd voor het onderzoeksrapport 'Vrouwenstemmen in de raad'

marjomolengraaf_fullsize06 februari 2016

Afgelopen vrijdag 5 februari presenteerde Atria, het kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis haar onderzoek naar “Ambities, belemmeringen en successen van vrouwen in de lokale politiek”. Globaal genomen zijn vrouwen ondervertegenwoordigd in de gemeenteraden en stoppen zij veel sneller dan mannen. Voor dit onderzoek werd ook fractievoorzitter Marjo Molengraaf geïnterviewd en haar portret is opgenomen in het rapport.


INTERVIEW UIT ONDERZOEKSRAPPORT VROUWENSTEMMEN IN DE RAAD
Marjo Molengraaf
ChristenUnie, gemeente Gorinchem

“Ik zit hier voor de stad”

Marjo Molengraaf haalde als kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen de landelijke media, toen ze in 2006 namens de ChristenUnie op een gezamenlijke lijst met de SGP kwam. Het landelijke beleid van de SGP was destijds nog om geen vrouwen in bestuurlijke functies toe te staan, dus ook niet op een gecom- bineerde lijst voor de raadsverkiezingen. Toen de SGP uiteindelijk toch over- stag ging, heeft ze aangegeven dat ze namens de ChristenUnie fractievoorzitter wilde worden, omdat de SGP de wethouder al leverde.

Zo is het eigenlijk gekomen

Een flinke stap voor iemand die eerst twee keer heeft geweigerd om op de kandidatenlijst te komen, omdat ze het raadswerk niet dacht te kunnen combineren met haar werk en haar gezin. Marjo: “Ik heb vier dochters en die waren toen nog allemaal thuis en daar had ik echt mijn handen aan vol en ik werkte parttime erbij. Dus ik had zoiets van ‘nou, wanneer ik dat dan moet doen, dat zag ik even niet helemaal voor me’.”

Maar de kiesvereniging van de ChristenUnie in Gorinchem was erg vasthoudend. Marjo stond bovenaan de lijst van potentiële kandidaten, die door de kiesvereniging werden gebeld. En ook het landelijke partijbestuur stuurde in die periode actief op meer vrouwen in de gemeenteraden. Eenmaal in de raad bleek al snel dat het raadswerk haar goed lag en dat ze het erg leuk vond. Hoewel ze eerst weinig wist over de procedure en twijfelde of ze het aan zou kunnen, merkte ze “dat je met een dosis gezond verstand toch ook al wel een heel end komt.” Van discriminatie omdat ze een vrouw is, merkt ze weinig in de raad: “Ik denk dat ik van huis uit wel aardig geëmancipeerd was. En het idee dat ik omdat ik vrouw ben achtergesteld zou worden, zou ik gewoon absoluut onacceptabel vinden. En ik geloof dat ik dat ook wel uitstraal dus, ik heb er ook nooit last van gehad.” 

Kinderen worden groot

Het raadswerk kost wel veel tijd, vindt Marjo. Van tevoren is niet goed in te schatten wat er allemaal bij komt kijken. Dat was ook de reden dat ze pas in de politiek wilde toen haar dochters wat ouder en zelfstandiger waren. Want ze ziet haar gezin als eerste verantwoordelijkheid, en haar man heeft een fulltime baan en is als kerkenraadslid ook veel avonden weg. “Dus wat dat betreft heb ik een mooie overgang kunnen maken: van een druk gezin naar eigenlijk meer met zijn tweeën zijn, en dat ik ook genoeg bezigheden buitenshuis heb.” Die andere bezigheden bestaan uit een parttime baan in de hulpverlening en meerdere vrijwilligersfuncties, voor de kerk en het Leger des Heils. Ze heeft daardoor wel leren delegeren en ‘nee’ zeggen. Marjo: “Ja, dat zijn ook dingen die je gewoon moet leren. En die je ook wel moet kunnen, want als je een type bent dat alles zelf wil doen. Nou dan wordt het wel een kluif.”
Een goede fractie is daarvoor heel belangrijk. Marjo vindt het heerlijk dat ze af en toe taken aan
haar fractiegenoten kan doorschuiven, dat er begrip voor elkaar is in hectische periodes en dat er goed afgestemd wordt.

Inhoud en samenwerking

Marjo is vooral gericht op het behalen van resultaten voor haar stad, via inhoudelijke argu- menten en goede samenwerking. Het politieke spel is iets wat ze wel kan spelen, maar waar ze minder voldoening uit haalt: “Ik kan heel slecht tegen mensen die niet op basis van argumenten of van feiten, maar gewoon op basis van gevoel elkaar een hak zetten, dat soort politiek. Ik denk dan ‘ja jongens kom op. Ik zit hier voor de stad’.”

Als raadslid is het dus vooral belangrijk om sociale empathie te hebben, mensen te verbinden, voor de inhoud te gaan maar dat ook op een goede manier te brengen, aldus Marjo. Het maakt haar niet veel uit of het een man of een vrouw is. Maar een mix van mannen en vrouwen in de raad vindt zij wel van belang. Ze is voorzichtig in het benoemen van verschillen tussen mannen en vrouwen, want het zijn al gauw stereotypen en ze kent ook veel collega’s die niet in die stereo- typen passen. Maar Marjo is wel voorstander van een combinatie van mannen en vrouwen, omdat dat voor een betere sfeer en dynamiek kan zorgen. Om daaraan toe te voegen: ”Het zou echt puur belachelijk zijn als alleen mannen zouden besturen. Ik bedoel, vrouwen horen daar ook een stem te hebben. En in die zin moet een raad ook niet al te bejaard zijn, daar moeten ook jongeren in zitten.” 

Lees het gehele onderzoeksrapport (.pdf)

Gekoppelde documenten
TitelBestandsgrootteMIME-type
050216_vrouwen_gemeenteraad2.5 MBapplication/pdfdownload

« Terug

Nieuwsarchief > 2016

december

november

oktober

september

augustus

juli

juni

mei

april

maart

februari